Pilonidal Kist

Kışa senelerc e kişiliksiz dedim, aşağıladım, hor gördüm ve şu an dışarı bakıyorum da haksız değilmişim. Yani sabah kar yağıyordu inceden, sonra güneş açtı ve tutan tüm kar eridi. öğleden sonra bir soğuk oldu ki kapıdan kolumu uzatamadım. Şimdi tipi var. 10 dakika önce yoktu. 5 dakika sonra da olacağını sanmıyorum. Şimdi bu kış kişiliksiz diyorum bu nedenlerden dolayı; ama kendime benzetiyorum artık ben kışı. Yani sadece gün içerisinde bile bir tipi oluyorum, bir güneş açıyorum falan. O yüzden ya kış kişiliksiz değil, ya da ben... Yok, kış kişiliksiz değil. Yıllaaar yıllar önce derdim ki öyle kendi kendime " Lan ne kadar sabırlıyım, kimse beni kızdıramıyor; lan ne kadar genişmiş içim, atıyorum atıyorum dolmuyor, vs vs "... Meğerse insan o özellikleri kaybedebiliyormuş. Meğerse akıllı davranıp, ileriyi görüp bu özellikleri idareli kullanmayı öğrenmeliymiş. Yine de tam anlamıyla kaybedilen bir şey yok tabi ama eskisi kadar rahat olamıyor insan. Yeni oluşmakta olan kendinizi...

"-Hadi kalk artık! Saat kaç oldu hadi kalk! Tembellik yapacak günü buldun sen de!" - Ya uyuyayım biraz daha ya. Bi 15 dakika daha uyuyayımpf... - Saçmalama! Kalk hadi!" Her tarafı kırış kırış olmuş pijamalarıyla, yastığa ve yorgana sarılmış, iki kişilik yatağın tamamına yayılmış, kaçınılmaz bir bel ve boyun tutulması bekleyen adam; hemen başında da beyaz fiyonk desenleriyle kaplı koyu mavi elbisesinin üzerini ince ve beyaz bir hırkayla kapatmış, yüzündeki zorlayıcı ifadenin örtemediği uykulu bakışlar ve ayağında ilk kez kutusundan çıkmış topuklu ayakkabılarla şıkır şıkır bir kadın. "-Tamam. Açıyorum perdeleri." - Açma ya! - Kalk o zaman! - ... Saat kaç? - 7 buçuk! - Oha!" Öyle şaşırtıcı bir hızla kalktı ki yataktan, yüzündeki o uyku hali ve şişkinlik öyle hızlı yokoldu ki; sanki hemen karşısındaki kadındı hala yatakta olan, bir saat önce kalkıp hazırlanan da kendisiydi. "-10 dakikada hazırlan, yoksa alır arabayı giderim bak geç kalacağım senin ...