Pilonidal Kist

Hayatımızda biraz mizah olsun, hayata karşı istihza içerisinde olalım, sarkazmı tuz gibi her günümüze serpelim diyoruz ama dünya izin verse ülke izin vermiyor. Ülkenin Harlem Shake'i andıran gündemi bir zamanlar katlanılabilir geliyordu ama o günlerin komedisi bugün trajediye dönüştü. Evet, alay ve mizah muktedirin zulmüne karşı ilaç olmuştur tarih boyunca ama hiçbir zalim de kahkahaya yenilmemiştir. Ülkenin ekonomik olsun siyasi olsun bütün yükünü omuzlayan maaşlı çalışan kitle parçalara ayrılıp kah meydanlarda dövülür kah itibarı yerlerde süründürülürken her bir parçası bir diğerinin rezil rüsva edilişini görüp duymamak için evinin en ücra köşesine çekilip camı pencereyi kapatmıştı. Hepsi kendi köşelerinde ezilirken isyanlarını cumartesi günleri parası yeten Nişantaşı'nda yetmeyen Zeytinburnu'nda, Mahmutpaşa'da alışveriş yapıp akşamları da İstiklal caddesinin farklı kastlara bölünmüş ara sokaklarında meşreplerine göre piyizlenirken dile getiriyorlardı. Herkesin meşreb...

Kurulduğu andan bu yana özellikle içeriden uğraşlarla yıkılmaya çalışılan Cumhuriyetimizin 100. yılı kutlu olsun. Maalesef görülüyor ki bir 100 yılı daha yok. Türkiye'yi ve Türk kimliğini yok etmeye çalışanlar son 40 yıldır günden güne güçleniyor ve her yeni gün kendi zirvelerine ulaşıyorlar. Türk Ordusu’nun kendi içine sızmaya çalışan teröristlerden korunmasına yönelik mekanizmayı yok ederek ilk büyük darbesini vuran bu hainler oluşumu, orduyu kriminalize edip güçsüzleştirerek hem halk nezdindeki güvenilirliğini hem de uluslararası alandaki itibarını yok etti ve bugün, ülkesinin sınırlarını binlerce kilometre öteden yürüye yürüye gelen teröristlere karşı bile koruyamayan bu noktaya getirdi. Sistematik bir şekilde eğitim sistemimiz travmalara uğratıldı; bugünün üniversite mezunu, 80'lerin ve 90'ların ortaokul mezunlarından bilgi ve yetkinlik olarak geride; genel kültür ve toplumsal değerlerden bahsetmiyorum bile. Ülkede yolsuzluk, yasadışı oluşumlar, her türlü kaçakçılık ko...

Rusya'nın etki çemberine değen pek çok ülkede olduğu gibi (Macaristan, Avusturya, Türkiye, ...) burada da aşırı sağcı ve Amerikan uydusu (bugün biraz kibarım) bir iktidar vardı. Bunlara da farklı görüşlerin ve partilerin bir araya gelmesiyle oluşan ve AB tarafından desteklenen (biz Türkçede 'fonlanan' diyoruz) bir blok muhalefet ediyordu. Şu anda bu blok kazanmış görünüyor. Polonya'nın 2023'ünün Türkiye'ninki ile benzerlik göstermesi aslında sürpriz değil; tehlikeli coğrafyalarda yalnız başına dolanan bizim gibi milletlere musallat olan AB, Birleşik Krallık ve ABD uzunca süredir Polonya'nın da peşindeydi. Peki bizden farkı ne? Polonya AB'de olduğu için doğal olarak AB menşeli kurumlar, örgütler ve sermaye bizdekinden etkili. Aynı bizdeki gibi Rusya baskısı da bir dönem vardı ama hem Rusların diplomasiden anladıklarının sopa sallamak olması hem de AB ve ABD'nin yoğun baskısı Rusya'yı denklemden uzun süre önce çıkarmıştı. ( bkz: 10 Nisan 2010 Rusya...

Türkiye, Vincenzo Montella önderliğinde bir mucize yaratıp Hırvatistan'ı deplasmanda yenmesine rağmen sosyal medyadaki Galatasaray - Fenerbahçe tepişmesi bitecek gibi değil, ben de bu arada size başka yerde bir arada bulamayacağınız birkaç istatistik vereyim : -Maç Önü- Hırvatistan milli maçı, 2023 yılında ilk on birde en çok Süper Lig oyuncusu kullandığımız maç oldu (8). Mircea Lucescu 'nun yönetiminde 9 Süper Lig oyuncusu ile çıktığımız ve 2-0 kaybettiğimiz 2 Eylül 2017 Ukrayna - Türkiye maçı ndan bu yana 6'dan fazla Süper Lig oyuncusu ile çıktığımız tek maç, Stefan Kuntz yönetiminde deplasmanda yenildiğimiz 25 Eylül 2022 Faroe Adaları - Türkiye maçı ydı. Şenol Güneş ise en fazla 6 Süper Lig oyuncusuna milli takım ilk on birinde yer vermişti. Hırvatistan milli takımı ilk on birindeki oyuncuların yaş ortalaması 27,2'ydi ve her bir oyuncu ortalama olarak 52,8 kez milli olmuştu. Hırvat liginden oyuncu çağırılmayan takımda İngiltere ve İtalya liglerinden ikişer oyuncu ...

Yeminle bak, bir babanın çocuğuyla beraber oynadığı ilk oyun olsun diye üretilmiş bir oyun bu. Yani  benim için öyle oldu; çocuğunu bir şekilde bilgisayar oyunu kavramıyla tanıştırmak isteyen herkes için de muhteşem, benzeri zor bulunacak bir seçenek. Bir akşam önceden "Yarın çocukla oynarken ilk defa oynamış olmayayım, kontrolleri bir öğreneyim en azından" diye açmamla yapıştım oyuna. Bitirdim. İçim el vermedi. Hüzünlendirdi, vakit geçirtti, duygulandırdı, eğlendirdi; daha ne yapsın amk. Oyun babasına ulaşmaya çalışan bir çocuğun hikayesi üzerine kurulu. Legolardan oluşan platformlar arasında bulmacaları çözerek ilerliyoruz. Ne zor, ne çok kolay; tam olması gereken zorlukta. 5 yaşındaki bir çocuğun da anlayabileceği seviyede. Bizimkinin minik bir kamerası var, bir arkadaşının annesi almış doğum gününde. O kameranın içinde 2-3 tane basit, 8-bit oyun var. Ayda bir falan aklına geldikçe açıyor, oynuyor onları 10-15 dakika. Çok sürükleyici şeyler olmadığı ve birazcık da zor oldu...

Ertem Şener'in iyi spiker, "Spiker dediğin böyle olur" gibi yakıştırmalarla anılması, futbol maçlarında yorumculuğun yasaklanması sonrası ortaya çıkmış bir illüzyondur. Her alana bir rant ve hegemonya kaygısı ile kollarını dolayan 2000'ler sonrası hükümetler, hakemleri istedikleri gibi dizayn edebildikleri bir düzen kurdu. İktidar, 80'ler ve 90'lardaki gibi ara ara yükselen futbol gündemini kendi çıkarına kullanmak yerine artık hem ekonomik hem de siyasi olarak futbolu bir gereç olarak kullanmaya karar verdi çünkü ortada muazzam bir toplumsal afyon ve büyüklüğü inanılmaz boyutlarda olan bir para vardı. Tüm büyükler “Şu bize düşman”, “Bu bize kafayı taktı, maçlarımızda istemiyoruz” diye yangın yapadursun, amaç her zaman (bugün dahil) rekabetin reytingi düşürecek seviyenin üzerinde kalmasını sağlamak, bu vesileyle de yayın haklarını sürekli yüksek meblağlarda tutabilmekti. 2000'li yıllarda Türkiye Ligi, başarı olarak UEFA sıralamasına göre 8.lik ile 13.lük a...

Türkiye, köy-kent arasındaki sosyoekonomik ve kültürel farkın en açık olduğu ülkelerden biri, Avrupa sathında açık ara birincidir. Bunun sonucu olarak da köyden kente göçün belki de en çok olduğu ülkelerden biridir. Bu konuyla alakadar kafamda biriken ve çıkmak için sağı solu tekmeleyen fikirleri öfkeden arındırabilmek için biraz zaman geçmesi gerekti. Sanırım daha doğru bir zaman bulamayacağım. Köylü, kente göç ettiğinde kente adapte olmak yerine köyünü kente getiriyor. Kentin fiziksel unsurları bir miktar da olsa köylüyü değiştiriyor ama bu, şehirli olmasına yetmiyor ve köylü-şehirli arası amorf bir kimliğe sahip oluyor; sosyal çevrenin aynı kaldığı ve böylece kültürel etkinin çocuklar üzerinden yapıldığı (bkz: okul), bu nedenle şehirde yaşayan sorumlu birer vatandaş olmanın gerekliliklerinin “çocuk işi birer angarya” olarak görüldüğü bir yaşam. Bunları zaten hepimiz biliyoruz, burası işin ilkokul biri. Çarpıklıklardan ilki bu noktada başlıyor; şehirdeki köylülüğün kentlileşmeye karş...

Efendim gün geçmiyor ki Türkiye'de bir kesim mağdur olmasın. Tek tek oturup örneklerini saymaya gerek yok, çok ünlü bir yolsuzluk davasını, yolsuzluğu yaptığı halde yanına kar kalanlar "Bizim günah işleme özgürlüğümüzü nasıl elimizden alırsınız" diyerek dört başı mamur bir mağduriyete dönüştürmüştü. Şimdi yeni bir mağduriyet var; ehliyetine el konanlar. Şaşırtıcı mı? Tabii ki hayır. Hatta geç bile kalınmış; katile tecavüzcüye birkaç yılda bir af çıkarıldığı, terör örgütü yöneticilerinin televizyonlarda programlara çıktığı bir ülkede gerçekten mağdur sayılabilirler. Şu bir gerçek ki her zaman devletin paraya ve hükümetin oya ihtiyacı vardır. Şu da ayrı bir Türkiye gerçeğidir ki devlet parayı üst gelir grubu haricindeki kesimlere kestiği vergi ve cezalarla elde ederken hükümet de bu cezaların bir kısmını almayarak veya topladığı paraların cebe indirilen kısmı haricindekileri farklı kesimlere dağıtarak oy kaynağını besler. Bu kez farklı olan, halk ın arsız bir çocuk gibi art...