Aah ah,
Nam-ı diğer İtüSözlük.
Yazarlığa başladığım yer.
Facebook’un henüz ortada olmadığı, yerelde Yonja’nın globalde Hi5’in öttürdüğü yıllar; Ekşi Sözlük’ün gerçek bir kutsal bilgi kaynağı olduğu, Lafmacun’un yokoluşa sürüklenip Meydan Sözlük’e dönüşmeye başladığı zamanlardı. Uludağ Sözlük’ün fanzinliğinden (ve hatta “andırgıran”lığından) ileri gelen kuralsızlığı ve mavracılığına karşın burası daha bir üniversite gençliği tanışma ve dayanışma platformu gibiydi, Ekşi Sözlük’ün son iyi zamanlarına benziyordu. *İlk ve son defa bir sözlüğün buluşmasına katılmıştım bir arkadaşımla, gelen herkes 2 saat boyunca farklı köşelerde bira içip dağılmıştı. Hiç kimse hiç kimseye tanışmadan bitmişti.
Gerçekte göremediğim, hâlâ hayatıma etki eden çok muhteşem insanlar tanıdım. Yazık oldu siteye.
Alkışlarlayaşıyorum ve Messenger’dan sonra bir internet ortamı daha anılara karışarak götümün kıllarının ağarmanın eşiğine geldiğini hunharca yüzüme vuruyor.
(bkz: Kumuyebo)
Kimselerin hatırlamadığı ama cool ortamıyla 1 yıl kadar ayakta kalıp sonra yok olan X Sözlük’ü de anayım.
Yaşlanmışız amk.
(ekşisözlük)